Szkoci i parlamentarzyści
Parlamentarzyści zajęli Marston Hill, niskie ale nie bacząc na tego wyraźne podniesienie w dolinie Yorku, leżące między wsiami Long Marston i Tockwith. Korzyścią byłą sama relatywna w stosunku aż do otoczenia stopień położenia, na odwrót pola zbożowe rozciągające się między obiema wsiami utrudniały rozłożenie szyku.
Ich lewe skrzydło było wobec wodzą Olivera Cromwella, i składało się spośród 3000 jeźdźców ze Wschodniego Związku (Eastern Association), włącznie własny regiment Cromwella (tzw. Ironsides), oraz 600 oodzielnych muszkieterow.
Na tyłach Cromwella stanęło 1000 lekkiej jazdy szkockiej wobec wodzą Davida Leslie, przeciwnie zaś na skraju lewego skrzydła stanęło 500 szkockich dragonów.
Centrum, wobec wodzą kilku generałów, bez głównego wodza, składało się spośród 14000 piechoty i 30 aż do 40 dział. Różne regimenty stanęły w taki sposób jak przybyły, ani ani pomieszane, na odwrót większość piechoty Manchestera wobec wodzą generała (Sergeant Major General) Crawforda znalazło się na lewo od frontowej linii, na przestrzeni jak większość piechoty Lorda Fairfaxa w stanęło w centrum. Szkockie brygady obsadziły prawą odsetek linii frontowej (pod wodzą generała (Lieutenant General) Baillie'a, i także linie drugiego i trzeciego rzutu wobec wodzą generał (Sergeant Major General) Lumsdena).
Prawe skrzydło dowodzone było przez Thomasa Fairfaxa. Liczyło 2000 jazdy spośród Yorkshire i Lancashire, 600 muszkieterów oraz 1000 jazdy szkockiej na tyłach.
Łącznie cała wojsko liczyła 21500 żołnierzy, w tym 14000 piechoty, 500 dragonii, 7000 jazdy i 30-40 dział.