Zwycięstwo Cromwella
Zapadła noc. świat orna bitwy było sceną przedstawiającą dziki chaos, oraz tysiące uciekinierów spośród obu stron rozproszyło się po okolicach, Wszystkie 5 armii straciły swoich naczelnych dowódców. bitwa najprawdopodobniej byłaby nierozstrzygnięta, jeśli nie zdyscyplinowana konnica Cromwella, która zebrała się i stała się kluczem aż do zwycięstwa. Cromwell poprowadził swą kawalerię tak, że obszedł wojska Rojalistów i wyszedł na ich tyły, tak aby natrzeć narząd lotu Goringa od chwili w żadnym wypadku spodziewanej strony. Goring probował nazbierać swoje utrudzone wojska, tak aby stawić czoła nagłemu niebezpieczeństwu, został lecz rozbity.
Cromwell i Crawford zwrócili się obecnie przeciwko resztkom centrum Rojalistów, gromiąc ich oddziały jedynka po drugim. Na ostateczność wydział piechoty Newcastle'a, tzw. białe płaszcze ("whitecoats"), zebrały się tak aby stawić świeżej daty opór, i przez sekunda wydawało się, że odeprą wszystkie ataki Cromwella. Odmówili poddania się i w końcu zostali wycięci poniekąd aż na amen - zaledwie garstka przeżyła.
Rojaliści stracili 4000 zabitych (w tym wielu w ostatniej walce białych płaszczy), 1500 jeńców, włączywszy w owo Charlesa Lucasa i Henry'ego Tilliera. Straty Szkotów i Parlamentarzystów były w dużej mierze mniejsze - przypadkiem zaledwie 300 zabitych (i owo głównie spośród armii Fairfaxa). zakonnik Thomasa Fairfaxa, Charles, został zabójczo ranny.